Teologia Biblii


Gdyby twierdzenie trynitarian było prawdziwe, że Bóg Izraela Jahwe oraz Mesjasz, to jedna i ta sama osoba, to wtedy potrzeba byłoby zaakceptować paradoks, że Bóg Najwyższy namaścił siebie smego swoim duchem, oraz to, że Bóg Jahwe upodobał sobie siebie samego. (Mt 17:5) Trynitaryzm jest filozoficznym absurdem oraz przeszkodą w poznaniu prawdziwego Boga objawionego w Piśmie Świętym.

1. Bóg jest wszechwiedzący  Chrystus Pan sam przyznał, że nie jest wszystko wiedzącym.  Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec (Ew. Marka 13:32). Oświadczenie Jezusa o jego ograniczonej wszechwiedzy dowodzi, że Pan Jezus nie jest Bogiem. Czy trynitarni teolodzy są w stanie wyjaśnić, jaką rolę w jedności Trójcy pełni Bóg-Syn (tautuzja), jeżeli „o owym dniu” wie tylko sam Bóg Ojciec, natomiast „Bóg-Syn” nic nie wie o dniu swojego powtórnego przyjścia?

2. Tylko Bóg jest wszechmogącym  Jezus nie jest wszechmogącym (Jan 5:19). Jezus sam przyznał, że nie może od siebie nic sam czynić (Jan 5:30), to znaczy, że Jezus nie jest wszechmogącym i dlatego nie jest Bogiem. Moc dana Jezusowi w niebie i na ziemi, jest mu darowana przez Wszechmogącego i jedynego Boga Ojca (Mt 28:18; Jan 3:35).

3. Bóg nie ma wobec siebie Boga   Jezus ma wobec siebie Boga (Mat. 27:46). Jezus w swoim zachowaniem i mową ukazuje, że on jest stworzeniem Bożym, ponieważ czci Boga (Jan. 8:49 i modlitwy zasyłał do swego Boga (Łuk. 22:31-32; Jan. 17:19-20) i te fakty dowodzą, że Jezus sam nie jest Bogiem. Chrystus Pan nawet z samego nieba w poselstwie posłanym do Kościoła Bożego (ekklesia) potwierdza, że on ma nad sobą Boga (Dz. 3:12), co potwierdza Piotr (1 Piotr. 1:3), jak również Paweł (Efez. 1:17).

4. Bóg jest niewidocznym Duchem  Jezus był człowiekiem z krwi i kości. Jezus powiedział, że nikt nie widział Boga ani nie słyszał Boga (Jan. 5:37. 6:46). Ponieważ uczniowie widzieli i słyszeli Jezusa jest to dowód, że Jezus nie jest Bogiem. Nie tylko Jan mówi, że Bóg jest niewidzialnym Duchem, lecz to potwierdza również Paweł, który mówi że Jezus jest obrazem: „Boga niewidzialnego” (Kol. 1:14). Bóg jest istotą niewidzialną: „Bo niewidzialna jego istota” (Rzym. 1:20 BW). Temu jedynemu Bogu i Ojcu Pana naszego Jezusa należy się cześć i wieczna chwała: „niewidzialnemu, Bogu samemu – cześć i chwała na wieki wieków!” (1Tym. 1:17)

5. Nikt nie jest większy niż Bóg   Nikt nie może Bogiem kierować, natomiast Jezus oświadczył, że jest ktoś większy od niego (Jan. 10:29) i że Jezus nie przyszedł na świat z własnej woli (Jan. 8:42). Jezus nie głosił własnej nauki (Jan. 7:16), lecz pełnił wolę Boga Ojca, który mu rozkazał co ma mówić (Jan. 12:49). Jezus nie narodził się na świat z własnej inicjatywy, lecz został posłanym, czyli zrodzonym przez Boga:

Wy spełniacie uczynki swojego ojca. Na to mu rzekli: My nie jesteśmy zrodzeni z nierządu; mamy jednego Ojca, Boga. Rzekł im Jezus: Gdyby Bóg był waszym Ojcem, miłowalibyście mnie, Ja bowiem wyszedłem od Boga i oto jestem. Albowiem nie sam od siebie przyszedłem, lecz On mnie posłał. (Ew. Jana 8:41-42, BW)

6. Wieczny Mesjasz?  Chrystus Pan jest Mesjaszem pochodzącym z rodu Dawida: Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i wyzwolił go,  i moc zbawczą nam wzbudził w domu sługi swego, Dawida. (Łuk 1:68-69). Natomiast trynitarny dogmat nakazuje wierzyć, że Chrystus jest wiecznym Bogiem i basta. Dogmat jest dogmatym, i chrześcijański świat to akceptuje, natomiast nauka Pisma Świętego nie ma dla dla trynitarian żadnego autorytetu roztrzygającego, co jest prawdą, a co jest kłamstwem:

Dlatego Bóg dopuszcza działanie na nich oszustwa, tak iż uwierzą kłamstwu, aby byli osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale upodobali sobie nieprawość.  (2 Tes 2:11-12)

Biblia dla chrześcijan wyznających konstatnynopolitańske wyznanie wiary jest tylko syntymentalną otoczką i parawanem za którym wyznawane są nauki ludzkie.

Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. (Jana 18:37).

7. Logiczne problemy Trójcy  Akceptacja trynitarnej nauki zmusza do wiary, w nielogiczne i niespójne powiązania biblijnych nauk. W myśl trynitarnej nauki należałoby zaakceptować, że: „Bóg jest zmienny, i że Logos stał się człowiekiem, a następnie znowu stał się Duchem, czyli powrócił do uprzednio zajmowanej pozycji drugiej osoby Trójcy Boga-Syna. Ten Bóg-Logos zapłodnił Marię (patrz tautuzja), i ten sam przez Marię porodzony, stał się Bogiem-człowiekiem i był równocześnie dla siebie własnym ojcem. Bóg posłał samego siebie i Bóg modlił się do samego siebie. Bóg umarł na krzyżu, i był trzy dni i trzy noce martwy w grobie, lecz pomimo tego, był także równocześnie w niebie żywy. Według Biblii Bóg jest jeden, czemu trynitarianie pozornie przytakują, lecz pomimo tego Bóg jest dla nich w trzech osobach. Drogi studencie Biblii, trynitaryzm żąda o ciebie wiary w nauki, którym Biblia jest zdecydowanie przeciwna. Założeniem trynitaryzmu jest twierdzenie , że Bóg Trójcy jest niepoznawalną tajemnicą”, którą chrześcijanie powinni bez zastrzeżeń przyjąć, pomimo, że w Piśmie Świętym terminu: „tajemnicy Trójcy Świętej”, nie spotykamy.

8. „Bóg dogmatu” przeciwny Bogu Biblii   Przeciwieństwem ludzkich dogmatów jest Bóg Biblii, który chce, aby wszyscy poznali miłość Boga Ojca do ludzi:

Raczej chcąc się chlubić, niech się szczyci tym, że jest roztropny i że Mnie poznaje, iż jestem Jahwe, który okazuje łaskawość, praworządność i sprawiedliwość na ziemi – w tym to mam upodobanie – wyrocznia Pana. (Jer. 9:23, BT, pogrubienie moje)

Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego! (2 List Piotra 1:2, BT)

Weźcie się mocno w karby i nie grzeszcie! Niektórzy nie mają bowiem wiedzy Bożej. Mówię to po to, abyście się zawstydzili.  (1 list do Koryntian 15:34, BP)

Apopstoł Paweł modlił się za chrześcijan, aby Bóg darował im Ducha mądrości, aby poznali Boga Ojca objawionego na kartach Biblii: Proszę też Boga Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojca chwały, by zesłał na was Ducha mądrości i [zrozumienia] objawienia się Boga samego, tak byście mogli Go poznać. (Efezjan 1:17, Biblia Warszawsko-Praska)

8. Trzech bogów trynitaryzmu  Bóg mówi zdecydowanie, że nie istnieje żaden inny Bóg oprócz jego samego, dlatego wzywa wszystkie narody, aby zwróciły się do Jahwe, gdyż nie ma oprócz Jahwe zbawiającego Boga (Izaj 45:219 BT II). Bóg Jahwe mówi w liczbie pojedynczej „Ja” i nie mówi w liczbie „podwójnej”, ani nie mówi w liczbie „potrójnej”, lecz nauczyciele trynitaryzmu nie są posłuszni nauce Biblii? Kto wsłuchuje się w słowa Biblii, ten nie usłyszy nauki że istnieje więcej Bogów. W Nowym Testamencie nie ma nauki, o istnieniu trzech bogów (Jan. 5:44; 12:49; 14:28; 20:17; 1Kor 11:3; Efez 1:17). Zwolennicy Trójcy chwytają się słów Tomasza, który będąc pod wrażeniem zmartwychwstałego Jezusa zawołał; „Pan mój i Bóg mój”. Poza wyznaniem Tomasza „Pan mój i Bóg mój”, które jest opacznie interpretowane, nie widzimy żadnych innych oznak boskiego uwielbienia ze strony uczniów i Tomasza. Rozważając słowa Tomasza, należy wziąć pod uwagą, że Tomasz będąc pod wrażeniem, że Jezus został z umarłych wskrzeszony, powiedział w zachwycie: „Pan mój” i „Bóg mój”, lecz to nie jest teologicznym dowodem, że Jezus rzeczywiście jest Bogiem, ponieważ w starym Izraelu proroków, których Bóg Jahwe wybrał, jako zwiastunów swego słowa, nazywano również „bogami – elohim” (Jan. 10:35). Tomasz, będąc Żydem znał Shema Israel, jako dewizę wiary i wyznania Pana Jezusa (Mar. 12:29), i na pewno Tomasz tymi słowami nie zapoczątkował dla Kościoła Bożego nowej trynitarnej teologii. Nie uprzedzony czytelnik Biblii nie znajdzie w niej Boga Chrystusa, lecz znajdzie Chrystusa człowieka, w którym Bóg Ojciec ma upodobanie (Jan. 8:40; 2 List Piotra 1:17)

9. Uwielbienie i ubóstwianie  Pismo Święte nie potwierdza, tego że ludzie którzy przed Jezusem upadali, byli przekonani, że klęczą przed samym Bogiem. Co innego jest uwielbienie i ubustwianie osoby ludzkiej, a co innego jest okazanie osobie ludzkiej swego poszanowania i uznania jej autorytetu, w takiej formie, jak to się powinno czynić wobec własnych rodziców i przełożonych. Niewidomy od urodzenia, pomimo, że odzyskał wzrok nie nazwał Jezusa Bogiem i na pytanie faryzeuszy co sądzi o Jezusie, odpowiedział: „To prorok.” (Jan. 9:17). Pan Jezus przedstawił się człowiekowi będącym niewidomem od urodzenia, jako Syn Człowieczy (Jan. 9:35), w wyniku czego niewidomy oddał Jezusowi pokłon, co wcale nie było równoznaczne z uwielbieniem i ubóstwieniem Jezusa jako Boga. Uczonym trudno jest się wyzwolić z trynitarnego pojmowania Biblii i z faktu oddania Jezusowi pokłonu wywodzą wniosek, że Jezus jest Bogiem. Teologowie argumentują, skoro aniołowie kłaniają się Jezusowi, to musi być Bogiem, lecz nie biorą pod uwagę, że Syn Boży powinien być czczony z polecenia Boga Ojca, i Jezus nie jest sam siebie polecającym, lecz pleca go ten, który sam jedynie jest Bogiem. Paweł zawsze w swoich listach odróżnia Jezusa, jako Pana od osoby Boga Ojca

Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM – ku chwale Boga Ojca. (List do Filipian 2:9-11)

Kto Jezusa uznaje za Pana, ten czci kogoś innego, a mianowicie Boga Ojca, który swojego Pomazańca wysoko wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkim imieniem. Kto Jezusowi nie oddaje należytego honoru, ten nie czci takż Boga Ojca:

„… aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał. (Ew. Jana 5:23)

W powyższym tekście nie ma mowy o oddawaniu czci boskiej Jezusowi, lecz jest mowa tylko o okazywaniu respektu i honoru zarówno: Synowi jak i Bogu Ojcu, i tak mówi tekst grecki. (Strong G5091). Cześć, szacunek i uznanie, jakie winno się oddawać własnemu Ojcu i matce, jest czcią jaką sam Bóg Ojciec uhonoruje tych, co służą Chrystusowi:

A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec. (Jana 12:26)

10. Kto jest ponad wszystkimi Bóg błogosławiony?  Według świadectwa Biblii Jezus jest człowiekiem (Ew. Jana 8:40; Dzieje Ap. 2:36), kto natomiast twierdzi, że Jezus jest drugim Jahwe, ten mówi kłamstwo i jest politeistą. Teologowie trynitaryzmu łamiąc normy rzetelnej biblijnej egzegezy, twierdzą, że Paweł głosił Chrystusa, który jest Bogiem ponad wszystko: „… który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. (Rzym. 9:5). Tym przekładem tłumacze nie tylko słałszowali Pismo Święte, lecz pomówili Pawła także o głoszenie trynitarnej ewangelii. Paweł zawsze konsekwentnie Jezusa odróżnił od Boga. (Rzym. 1:7; 1Kor. 8:6; Gal. 1:1.3.7; Fil. 1:2; 1Tym. 2:5). Kto więc jest ponad wszystkimi Bóg błogosławiony? Kto wybrał Izraelitów za synów i córki? Kto wyprowadził Izraelitów z niewoli egipskiej? Kto dał im obietnice mesjańskie? Kto uczynił z Izraelitami przymierze odkupienia, kto wyprowadził z ich rodu Mesjasza? (Rzym. 9:4), Czy to był Jezus Chrystus, jak twierdzą trynitarni teolodzy? Nie! to był Bóg jedyny i prawdziwy Jahwe, który jest Bogiem ponad wszystkim. Chrystus Pan był dla Pawła tylko mężczyzną, ale wyjątkowym i niezwykłym, w którym sam Bóg Ojciec znalazł upodobanie:

„… gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych. (Dzieje Ap. 17:31).

11. Dwaj Bogowie Jahwe?   Trynitarze twierdzą, że Jahwe w liście do Hebrajczyków zwraca się do Jezusa, jako do Boga, równego sobie: Do Syna zaś: Tron Twój, Boże na wieki wieków, berło sprawiedliwości berłem królestwa Twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój olejkiem radości bardziej niż Twych towarzyszy. (List do Hebrajczyków 1:8-9, BT)

Według trynitarnej interpretacji namaszczenie Mesjasza, podczas chrztu było wewnętrznym aktem dokonanym przez dwie osoby Trójcy. (Mat 3 16-17), Co jest niespójne z Psalmem 45, będącym pieśnią na cześć Pomazańca Bożego. Ponieważ pomazańcami Bożymi byli także królowie Izraela, do których Jezus również był zaliczony. (Jana 19:19), co definitywnie wyklucza boskość Jezusa. Autor listu do Hebrajczyków mówi, że: „ten przez swego Boga namaszczony Bóg”, posiada towarzyszy, czyli jemu podobnych, którymi byli kólowie Izraela, Kto gruntownie bada Pismo Święte, ten utwierdzi się w wierze, że istnieje tylko jeden Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa:

A to jest życie wieczne: poznać Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. (Ew. Jana 17:3, BP)

12. Czy Jezus jest jedno z Bogiem Izraela Jahwe?   Trynitarze powołując się na frazę z Jana 10:30 twierdzą, że Jezus Chrystus i Bóg są dwoma jednakowymi Bogami, czyli są sobie współistotnymi, przy czym całkiem zapomnieli o tym trzecim. Nigdy Chrystus Pan nie twierdził, że jest identyczny z Bogiem Ojcem, o co Żydzi Jezusa posądzili.

Tak jak nie ma dwóch identycznych istot ludzkich, tak też Jezus nie jest identyczny z Bogiem Ojcem, lecz Jezus jest duchowym obrazem Boga. Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, (Hebr 1:3). Pismo Święte nie mówi o wspólnej tożsamości Jezusa i Boga, lecz mowi, że Jezus jest oblaskiem niewidzialnego Boga (Kol. 1:15), dlatego jest Jezus światłem dla świata (Jan. 8:12; 12:45). W sporze z Żydami o swoją osobę, Jezus dokładnie wyjaśnił kim on jest:

Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. (Ew. Jana 8:40).

Czy Jezus okłmał swoich adwersarzy  i nie powiedział im całej prawdy o swojej osobie? Trynitarni teolodzy nie dostrzegają co powiedzieli uczeni żydowscy o sobie: Myśmy się nie urodzili z nierządu, jednego mamy Ojca – Boga. (wiersz 41)  Przecież Żydzi w tym miejscu powiedzieli to samo, co Jezus, że Bóg jest ich Ojcem, tak samo,  jak Bóg Ojciec jest ojcem Jezusa.

Czy Żydzi nazywając Boga swiom Ojcem nie uczynili się sami „równymi Bogu Ojcu?” Czy interpretacja żydowskich teologów była właściwa? Czy Bóg nie wybrał ludu Izraelskiego, aby byli jego synami i córkami? (2Kor. 6:18).  Z jakiego powodu Żydzi chcieli Jezusa koniecznie zabić?

Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu (Ew. Jana. 5:18).

Chrystus Pan nie złamał ani szabatu, ani nigdy nie twierdził, że jest równy Bogu. Odpowiedzieli mu Żydzi:

My mamy Prawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił Synem Bożym.[nie Bogiem] (Ew. Jana. 19:7).

Żydzi oczernili Jezusa, że czyni się równym Bogu, lecz w tym okazali się niesłychanie przewrotni, ponieważ prawdziwym powodem ukrzyżowania Jezusa była ich niewiara, że Jezus jest obiecanym przez Boga Ojca Mesjaszem:

A najwyższy kapłan rzekł do Niego: Poprzysięgam Cię na Boga żywego, powiedz nam: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży? (Mat. 26:63).

Twierdząca odpowiedź Pana Jezusa wprawiła arcykapłana Kaifasza oraz Sanhedryn we wściekłość i skazali Jeuza pod pretekstem bluźnierstwa na śmierć: Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię:

Jezusa Nazarejczyka, Męża, (człowieka) którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. (Dzieje Ap.. 2:22-23).

Twierdzenie Żydów, że Pan Jezus czynił się równym Bogu, bardzo odpowiada teologom trynitarnym, ponieważ to popiera ich dogmat o drugiejn osobie Trójcy „Bogu-Synie”.

13. Kryterium bycia synami Bożymi   W celu ubóstwienia drugiej osoby Trójcy Świętej „Boga-Syna”, teolodzy rezerwują imię „Syn Boży” wyłącznie drugiej osobie Trójcy. W Biblii wielu jest nazwanych Synami Bożymi i wielu będzie w przyszłości nazwanych Synami Boga żwywego:

I stanie się: w miejscu, gdzie im powiedziano: Wy nie jesteście ludem moim, tam nazywać ich będą synami Boga żywego. (List  do Rzymian 9:26).

Czynnikiem kwalifikującym do bycia Synem Bożym według nauki Pisma Świętego są tylko cechy duchowe a nie jakieś właściwości substancjonalne, jak to orzekły katolickie sobory. Nie właściwości substancjonalne, ani współistotność z niewidzialnym i wiecznym Bogiem decydują o byciu „Synami Bożymi”, lecz jedynie wspólne cechy duchowe z Bogiem Ojcem:

A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; (Ew. Mateusza. 5:44-45).

Natomiast trynitarna filozofia dowodzi, że Syn Boży Mesjasz posiada substancjinalną jedność z niewidzialnym Bogiem Ojcem. Według teologii trynitarnej innym synem Bożym jest Jezus, a innymi synami Bożymi są dzieci Boże i naśladowcy Pana Jezusa. Takiego rozróżnienia Pismo Święte jednak nie czyni.  W Starym Testamencie słowa: „syn” i „dziecko” zostały przetłumaczone z hebrajskiego słowa „ben” (H/1121). Przepowiedziany przez proroków Mesjasz został nazwany „ben” – syn (Ps. 2:7) i ten obiecany „ben” (Iza 9:5) jest takim samym synem, jak inni synowie zrodzeni z ludzkich matek, którzy są własnością Boga Ojca, ponieważ służą Bogu i są Bogu posłuszni (Mal. 3:17). W Nowym Testamencie tłumaczeniem słowa „ben” jest greckie „uihos” (G5207), i Jezus jest „uihos” (synem) Abrahama i Dawida, tak samo jak jest „uihos” synem) Boga Ojca. Nie jest zatem Jezus synem Bożym przez współistotność z Wiekuistym i nieśmertelnym Bogiem, lecz tylko przez posiadanie wspólnych cech charakteru z Bogiem, jest też Jezus prawdziwie Synem Boga, ponieważ jest on pierwszym człowiekiem bez grzechu. Pismo Święte nie zna rozróżnienia sunbstancjonalnego pomiędzy Chrystusem a jego braćmi, czyli ludźmi, (Heb. 2:11-12). Apostoł Paweł powiedział, że ludzie, którzy są prowadzeni Bożym Duchem są „uihos” synami Boga:

Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi, (List do Rzymian 8:14).

Synami Bożymi jest się przez wiarę: Gal. 3:26, przez miłowanie nieprzyjaciół, Łuk. 6:35, a także przez czynienie pokoju, Mat. 5:9, i na takich Synów Bożych całe stworzenie ziemi oczekuje z tęsknotą już od bardzo dawna, (List do Rzymian 8:19).

Lecz którzykolwiek go przyjęli, dał im tę moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w imię jego. Którzy nie z krwi, ani z woli ciała, ani z woli męża, ale z Boga narodzeni są. (Ew. Jana. 1:12-13).

14. Chrystus Pan jest podobizną Boga Ojca   Twierdzą uczeni, że Chrystus jest Bogiem ponieważ Jezus powiedział. „A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał” (Jana 12:45). Czy to jest możliwe, aby widzieć tego, który posłał Jezusa? Przecież temu w pełni zaprzecza trynitarne wyznanie wiary, według której, byłoby to pomieszaniem osób Trójcy, ponieważ inna jest osoba Ojca i inna jest osoba Syna. Problem jest w tym, że według Pisma Boga nikt nie może widzieć. (1Tym.1:17) Powinni więc filozofowie trynitarni wyjaśnić czy spoglądając na osobę Jezusa można widzieć osobę Boga? Czy spoglądając na Jezusa z Nazaretu widzi się pierwszą osobę Trójcy „Boga-Ojca”, czy widzi się drugą osobę Trójcy „Boga-Syna”? Ponieważ twierdzą, teologowie, że ucieleśniony Jezus to Bóg Jahwe, kto więc właściwie się wcielił, pierwsza osoba Trójcy, czy druga osoba Trójcy?  Nonsens tej trynitarnej interpretacji widzenia, Jezusa jako realnego Boga jest oczywisty. Boga nikt nie może widzieć, ponieważ Bóg jest Duchem  (Jana. 4:24), zatem patrząc na Jezusa jako Zbawiciela świata można widzieć tylko duchowe cechy Boga Ojca, nigdy rzeczywistą i fizyczną osobę Boga. W Chrystusie jako w umiłowanym synu Boga Ojca, który odkupił nas z niewoli śmierci odzwierciedlony jest charakter Ojca i Jezus, jest odblaskiem Bożej miłości do człowieka. Trynitaryzm doptaruje się w Jezusie Boga w ciele, i ten absurd został podbudowany sfałszowanym tekstem z listu do Kolosensów: 

W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała, (List do Kolosensów 2:9).

Nonsens tej trynitarnej interpretacji okazuje się w tym, że tą samą pełnią Bożą „pleroma” , która zamieszkała w Jezusie, napełnieni zostali również uczniowie Pańscy:

To z Jego pełni wszyscyśmy wzięli, i to łaskę za łaskę. (Jana 1:16, BWP). Ta pełnia łask Bożych zamieszkała również w naśladowcach Jezusa (List do Efezów 3:19),

lecz przez to nie stali się oni Bogami w ciele.

I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
(1 List Piotra 2:4, BW)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.